Prace nad integracją rozpoczęto kilka miesięcy temu. LinkedIn zaczął współpracować z najbardziej znanymi dostawcami usług IT dla biznesu ? firmami takimi jak Microsoft, IBM czy Research in Motion (smartfony BlackBerry). Testowano funkcjonalność oraz skalowalność nowej platformy. Ostatecznie podjęto decyzję o otwarciu się na wszystkie witryny.

?(?) Aplikacje biznesowe potrzebują społecznościowego kontekstu. LinkedIn staje się oczywistym wyborem jako dostawca tego typu usług. Trudno wyobrazić sobie biznesową usługę, która nie skorzystałaby na integracji z tym serwisem? ? powiedział Roger Neal, starszy wiceprezes i generalny menedżer BusinessWeek Digital.

Głównym celem administratorów LinkedIn jest udostępnienie narzędzia do zarządzania relacjami i kontaktami użytkownikom zewnętrznych aplikacji. Pierwszym krokiem dewelopera powinno być wypełnienie formularza na stronie głównej projektu. Aby zapewnić maksymalną kompatybilność, wykorzystywany jest standard OAuth.

Cała procedura trwa nie więcej niż 15 minut. Pierwsze duże projekty bazujące na nowej platformie pojawią się zapewne w ciągu paru tygodni. Wśród twórców znajdą się programiści, którzy przez ostatnie miesiące testowali usługę. Wsparcie dla LinkedIn wprowadzi między innymi TweetDeck ? popularny klient Twittera.

Strona główna projektu znajduje się na stronie developer.linkedin.com.

Źródło: blog.linkedin.com

We wpisie umieszczonym na blogu Silverlight Team, Microsoft pisze: ?Ten SDK łączy moc WWW, technologii klienckich i społecznościowych, aby umożliwić milionom programistów przekształcanie ich wyobraźni w aplikacje nowej generacji?.

Za tymi barwnymi słowami stoi całkiem pokaźny zbiór przykładów, kontrolek i szablonów, które pozwalają wykorzystać Facebooka w projektach na bazie Silverlighta, Windows Presentation Foundation, ASP.NET, ASP.NET MVC czy Windows Forms.

Prace nad SDK dla Facebooka trwały od 2007 roku. W kwietniu roku 2009 udało się pokazać podczas Technology Tasting Event dwie zbudowane za jego pomocą aplikacje dla .NET i Silverlighta ? przeglądarki zdjęć, które uzyskiwały do fotografii z Facebooka dostęp poprzez jego wykorzystujące architekturę REST Open Stream API.

Popularność największego serwisu społecznościowego świata skrzyżowana z wygodą pracy w microsoftowych środowiskach deweloperskich powinny zaowocować prawdziwym wysypem nowych aplikacji. Nawet jeśli tylko kilka procent z nich wyjdzie poza poziom przysłowiowego ?rzucania owcą w kolegę/koleżankę?, to i tak może to tylko jeszcze bardziej umocnić monopol Facebooka jako społecznościowej platformy aplikacyjnej.

Microsoftowy SDK dla Facebooka można pobrać ze strony msdn.microsoft.com/en-us/windows/ee388574.aspx.

Źródło: team.silverlight.net

Jay R. Galbraith, założyciel firmy Galbraith Management Consultants, napisał w artykule dla serwisu CNN Money: ?Sukces Windows 7 może przekształcić Microsoft w General Motors branży IT?. Firma stanie się synonimem anachronizmu (tak, jakby już teraz nim nie była) i zacznie się walić.

Zdaniem eksperta, Redmond powinno zainteresować się przede wszystkim aplikacjami na bazie chmur. Zamiast fiksować się na desktopach, postawić na nowoczesne i modne platformy sprzętowe ? smartfony, netbooki czy MID-y. Sukces Windows 7 zatrzyma jednak widoczne ostatnio słabe trendy rozwojowe w tej dziedzinie i sprawi, że Microsoft nie będzie potrafiło odejść od klasycznego duetu desktop/laptop.

W kolejnych latach znacznie wzrośnie udział alternatywnych rozwiązań sprzętowych, głównie mobilnych. Wtedy okaże się, że Microsoft ma dobry system operacyjny dla dużych komputerów. Nie jest jednak w stanie konkurować z iPhone OS-em, Androidem, Moblinem czy Chrome OS-em.

Galbraith najwyraźniej nie traktuje Windows Mobile jak godnego rywala dla nowej fali mobilnych systemów operacyjnych. Aby sytuacja w Redmond się zmieniła i pojawiły się nowe, uwzględniające cywilizacyjne trendy rozwiązania, trzeba pozbyć się ?menedżerów starej daty?. Takie oczyszczenie stanie się jednak możliwe dopiero wtedy, gdy Microsoft poniesie spektakularne straty.

Źródło: computerworld.com

Niedawno przeczytałam dwie ciekawe wypowiedzi na temat różnic między aktualizowaniem statusów na Facebooku i Twitterze. Socjolożka Danah Boyd uważa, że Facebook w większym stopniu jest przestrzenią prywatną niż Twitter. Wynika to z faktu, że znajomości na FB muszą być potwierdzone przez obie strony – tego wymogu nie znajdziemy w serwisie mikroblogowym, gdzie każdy może obserwować dowolną osobę bez jej zgody.

Tym samym, zdaniem Boyd, Facebook w większym stopniu pobudza do interakcji – statusy pojawiają się na stronach wszystkich znajomych, którzy w łatwy sposób mogą na nie zareagować, choćby przez ich “polubienie”. Ciągle jednak jest to rozmowa pomiędzy osobami, które się znają. W przypadku Twittera możemy nawiązać dialog z kimś zupełnie nieznajomym, tylko dlatego, że zainteresował nas status tej osoby, linkowany przez nią film czy komentarz do bieżacych wydarzeń politycznych. Rozmowa ta toczy się w publicznej przestrzeni, co oznacza, że jest widoczna dla każdego użytkownika serwisu (o ile, oczywiście, jej uczestnicy nie zdecydują się na wykorzystanie prywatnych wiadomości i ukrycie swojego dialogu przez postronnymi internautami).

Natomiast według Roberta Scoble’a tym, co w największym stopniu odróżnia czynność aktualizowania statusu na Facebooku od tego samego na Twitterze, jest możliwość dokonania wyboru, czyje wypowiedzi mają być dla nas widoczne. Facebook sprawia, że widzimy nie tylko statusy czy zdjęcia naszych znajomych, ale także komentarze zamieszczane przez ich znajomych. Niekoniecznie muszą to być osoby, które są dla nas interesujące, może się wręcz zdarzyć, że z wielką chęcią zignorowalibyśmy ich obecność w tym samym serwisie społecznościowym. To jednak można znacznie łatwiej zrobić na Twitterze – wyświetla on tylko te statusy, które faktycznie chcemy widzieć, pochodzące od osób, które samodzielnie wybraliśmy do obserwowania.

Zastanawiam się, co dla mnie stanowi największą różnicę w aktualizowaniu statusów na Blipie i Facebooku. Z całą pewnością – tego pierwszego używam znacznie częściej, nie tylko do dodawania nowych blipnięć, ale także do rozmów z innymi użytkownikami. Coraz częściej używam go zamiast komunikatorów czy mejli. Status na Facebooku aktualizuję znacznie rzadziej i w sumie tego samego oczekuję od swoich tamtejszych znajomych. To zapewne kwestia przyzwyczajenia, byłabym jednak zdziwiona, odnajdując na FB ten sam rodzaj nadprodukcji statusów, jaki czasem można zaobserwować na Blipie.

Ciekawi mnie jeszcze jedna kwestia – w ostatnim czasie można zauważyć pojawianie się na FB osób, które przez kilkanaście ostatnich miesięcy intensywnie korzystały z jednej tylko społeczności internetowej. Często są to te same osoby, które przez ostatnie tygodnie dzielnie wklejały tam kolejne kody, mające zlikwidować mechanizm publikowania statusów. Ba, niektóre z nich ciągle to robią – nie zauważam jednak, by przeszkadzały im statusy na Facebooku. Zastanawiam się, jak sobie z tym radza?

Czy Twoi znajomi (a może i Ty sam), którzy od kilku tygodni nieustannie próbują usunąć ze swojego konta Śledzika są kretynami czy raczej prosumentami, którzy chcą aktywnie wpływać na kształt swojego ulubionego serwisu?

Zaczęło się chyba od razu, niemal z chwilą pojawienia się Śledzika na profilach wszystkich użytkowników Naszej-Klasy. Warto zaznaczyć, że wprowadzeniu tej funkcji nie towarzyszyła wcześniej żadna akcja informacyjno-edukacyjna. Owszem, były “przecieki” na blogi i portale branżowe, odsłaniające wygląd Śledzika i jego działanie. Jednak ci, którzy zaglądają na te blogi i portale raczej nie potrzebują wyjaśnień, czym jest mikroblogowanie i do czego dokładnie może służyć Śledzik. Zaś osoby, które takich informacji mogłyby potrzebować, otrzymały je dopiero  z chwilą wprowadzenia nowej funkcji.

I tak rozpoczęło się masowe dodawanie kodów do Śledzika. Niektórzy zaczęli węszyć spisek. Inni szybko tworzyli strony, na których informują, jak faktycznie można usunąć tę funkcję ze swojego profilu. Jeszcze inni zaczęli zarabiać na Śledziku, odwołując się do jego popularności  w reklamie swojego serwisu lub tworząc “petycję przeciwko komercjalizacji NK”.

Równocześnie, na tym samym Śledziku, znajomi osób zaciekle przeklejających kolejne łańcuszki, zaczęli denerwować się ich zachowaniem. Coraz częściej pojawiają się stwierdzenia o raczej mało imponującej inteligencji osób, które się w ten sposób zachowują.

Na zajęciach studenci zapytani o to, jak zachęcić respondentów do wypełnienia ankiety, zgodnie odpowiadają, że należy obiecać podanie prawidłowego kodu usuwającego Śledzika z NK.

Czy jednak te kpiny są w pełni słuszne? Nasza-Klasa chwali się, że udało się stworzyć nową markę na rynku, która błyskawicznie stała się niemal powszechnie rozpoznawalna. To prawda. Co jednak z osobami, kosztem których to się odbyło? Co  w tym kontekście z wieloma światłymi tekstami o prosumentach, a więc konsumentach świadomych swoich praw i odpornych na tradycyjny marketing?

Nie powinno więc aż tak bardzo dziwić, że użytkownicy NK robią, co w ich mocy. Nie wszyscy są w stanie odnaleźć w wyszukiwarce skuteczne metody usunięcia Śledzika, przeklejają więc kody,  mając nadzieję, że niechciana funkcja w końcu zniknie.

Myślę, że wklejanie tych łańcuszków (czasem zawierających błędy ortograficzne czy wulgaryzymy) nie świadczy o niskim IQ użytkowników NK – a z pewnością nie we wszystkich przypadkach. Mówi natomiast dużo o zmianie świadomościowej: nawet mało biegli użytkownicy internetu oczekują możliwości wpływania na zawartość swojego profilu w serwisie społecznościowym. Zaś ich brak kompetencji w żaden sposób nie wpływa na te oczekiwania.

(A dla naprawdę zdeterminowanych – najskuteczniejszy sposób na pozbycie się niechcianej ryby.)

źródło: http://klimowicz.blox.pl/html

Asta-Net wprowadziła także dwa nowe pakiety o imponujących prędkościach Turbo o prędkości do 50 Mb/s i Turbpo Max o prędkości do 100 Mb/s, który jest w tej chwili drugim najszybszym pakietem komercyjnym w Polsce. Jednak nowe propozycje nie należą do najtańszych, według cennika standardowego (bez promocji): opcja 50 Mb/s kosztuje 399 zł, a Internet 100 Mb/s kosztuje 999 zł.

Wdrożenie tak wysokich transferów przesyłu danych było możliwe dzięki zastosowaniu nowoczesnego systemu DOCSIS 3.0. – Uruchomienie systemu standardu DOCSIS 3.0 umożliwiło nam świadczenie usługi szybkiej transmisji danych. Pozwala to naszej firmie poszerzyć ofertę o zestaw nowoczesnych usług spełniających oczekiwania coraz bardziej wymagających Klientów. Dzięki wdrożonemu systemowi wzrosła nasza konkurencyjność na rynku – mówi Zbigniew Ryczek, Prezes Zarządu firmy Asta-Net.

info za: www.media2.pl

Jak pisze autor odkrycia, Samir Meghani z bloga Bountii.com, Korzystając z techniki, która jest ?oczywista dla każdego, kto zapoznał się z Bing Cashback SDK?, atakujący może łatwo sfałszować zamówienie zwrotu pieniędzy, co finalnie obciąża finansowo nie tylko sprzedawcę, ale też uniemożliwia prawdziwym kupującym odzyskanie pieniędzy.

Problem tkwi w mechanizmie informowania o transakcjach za pomocą tzw. śledzącego piksela (tracking pixel) ? który dodawany jest na stronę potwierdzenia zamówienia. Przesyła on detale transakcji do Binga. Okazuje się, że praktycznie każdy może taki piksel podrobić i przesłać do wyszukiwarki Microsoftu fałszywe transakcje. Prawdopodobnie także (choć tego autor odkrycia solidnie nie przetestował), atakujący jest w stanie także zablokować raportowanie transakcji dla uczciwych użytkowników, sprawiając, że zostaną one całkowicie przez Bing zignorowane. Efektem będzie niewątpliwie kilka dni koszmaru dla BOK-u sprzedawcy.

O swoim odkryciu Meghani napisał na łamach bloga w zeszłym tygodniu. Jednak zamiast podziękować autorowi za odkrycie i analizę problemu, a następnie załatać tę poważną lukę, Microsoft nasłał na niego kancelarię prawną Orrick. W przesłanym do blogera liście Redmond żąda natychmiastowego usunięcia blogowego wpisu, który rzekomo jest naruszeniem kalifornijskiego prawa, zaprzestania rozpowszechniania jego treści we wszelkich innych lokalizacjach i grozi dalszymi działaniami prawnymi, jeśli autor się do tego nie dostosuje.

Jednocześnie Microsoft zablokował konto Samira Meghaniego w programie Cashback, bez podania żadnego uzasadnienia. Bloger pisze, że zdecydował się wypełnić żądania korporacji, ?bo nie lubi zadawać się z prawnikami? ? jednak wciąż, w nietechniczny sposób, będzie pisał o odkrytej luce. Dziwi go tylko to, ?jak wiele trudu zadał sobie Microsoft, aby zlikwidować informację o luce, która jest oczywista dla każdego, kto przeczytał dokumentację?.

Czyżby ?Security through Obscurity? było znowu modnym hasłem? Jak wiadomo jednak, w Sieci nic nie ginie. Na razie z zakazanym przez Microsoft wpisem można zapoznać się dzięki cache samego Binga.

Źródło: bountii.com/blog

?Uruchomienie IDN-ów w ramach puli domen .EU to duży krok naprzód dla firm oraz osób prywatnych w Europie. Implementacja będzie dotyczyć 23 oficjalnych języków Unii Europejskiej ze wszystkimi znakami niełacińskimi. Warto zaznaczyć, że nie planujemy fazy Sunrise. Dlatego wszyscy zainteresowani, głównie właściciele znaków towarowych, powinni już teraz rezerwować swoje adresy? ? powiedział dyrektor generalny EuroDNS, Xavier Buck.

Rejestracji można dokonywać za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej firmy. Z pełną listą obsługiwanych niełacińskich znaków można znaleźć tutaj. Są wśród nich wszystkie znaki wykorzystywane przez alfabet języka polskiego i mnogość innych, dość nietypowych liter i ligatur ? zaskakuje jednak nieobecność niemieckiego ß (scharfes es).

?Umiędzynarodowione domeny są szczególnie ważne dla puli .EU? ? potwierdził dyrektor generalny EURidu, Marc Van Wesemael. ?EURid wspiera wszystkie 23 oficjalne języki Unii Europejskiej (?). Promowanie rozwoju IDN-ów jest dla nas naturalne? ? dodał.

Warto pamiętać, że nie można łączyć w ramach jednego adresu znaków pochodzących z różnych zbiorów narodowych. Niektóre elementy są po prostu tak bardzo do siebie podobne, że można by ich od siebie nie odróżnić. Maksymalna długość nazwy domeny to 63 znaki ? po konwersji na format ACE obsługiwany przez system DNS. Więcej informacji na temat technicznych ograniczeń można znaleźć na stronie www.eurid.eu/en/eu-domain-names/idns-eu/idn-technical-limitations.

Normalne rejestracje umiędzynarodowionych domen .eu rozpoczną się 10 grudnia 2009 roku.

Źródło: EuroDNS.eu, EURid.eu, DomainNews.com